2017 - A YEAR IN PHOTOS FEATURE

2017 – A YEAR IN PHOTOS

AYEAR IN PHOTOS

Ιανουάριος

Γυρνώντας από το ταξίδι μου στην Αθήνα, έπεσα στον χιονιά της Θεσσαλονίκης. Για δυο μέρες, παραλυμένοι απ’ τον χιονιά, ζούσαμε ένα σκηνικό βγαλμένο από ταινία φαντασίας. Τη μέρα της φωτογραφίας κατέβηκα στο κέντρο με τα πόδια. Πήγα στην παραλία μαζί με όλη την υπόλοιπη Θεσσαλονίκη και, περνώντας δίπλα από το άγαλμα του Βότση, γλίστρησα στα κρυμμένα μάρμαρα κάτω από το χιόνι. Σωριάστηκα φαρδύς πλατύς με 2 κάμερες και δύο σάκους, ακούγοντας τριγύρω γέλια και φωνές.

2017 - A YEAR IN PHOTOS 1
2017 - A YEAR IN PHOTOS 2

Φεβρουάριος

Στις 14 του Φλεβάρη γιορτάζουν οι ερωτευμένοι της υφηλίου. Εγώ έφαγα ένα μεγάλο φαλάφελ, έκανα μια μεγάλη βόλτα στα παλιατζίδικα κι έβγαλα μια φωτογραφία σ’ έναν παρατημένο καθρέφτη που βρισκόταν σ’ ένα στενό δίπλα απ’ την αρχαία αγορά. Γι’ αυτήν την ιστορία δε θα γραφόταν κανένα άρλεκιν -και να γραφόταν, ποιος θα το διάβαζε;

Μάρτιος

Μήνας έντονης αστικής περιπλάνησης. Έγραψα πολλά κείμενα για τα παλιατζίδικα και τα παλαιοβιβλιοπωλεία της Θεσσαλονίκης. Αποκορύφωμα υπήρξε το μικρό παλαιοβιβλιοπωλείο στην αρχή της Σβώλου, το ελληνοαρμενικό κέντρο του Ροστώμ Αλατζιάν. Το σκηνικό θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. Ο γαμπρός του Αλατζιάν, ο κύριος Βουλγαρίδης, υπήρξε εξαιρετικά φιλόξενος. Μου έδειξε το αρχαιότερο -και πιο σκονισμένο- σύγγραμμα που είχε στην κατοχή του και μου έδωσε δώρο 2 CD αρμενικής μουσικής από ορχήστρα. Έφυγα αναρωτώμενος τι κάνω με τη ζωή μου.

2017 - A YEAR IN PHOTOS 3
2017 - A YEAR IN PHOTOS 4

Απρίλιος

Το ταξίδι μου στην Αγία Πετρούπολη περιγράφεται καλύτερα στη μετάβαση από έναν ηλιόλουστο Απρίλη σε μια χιονοθύελλα στη μέση της Πλατείας Ανακτόρων. Κι όλα αυτά, 100 χρόνια μετά την Οκτωβριανή επανάσταση. Σ’ αυτό το μεγάλο ρωσικό παραμύθι, πέσαμε σε μια στρατιωτική μπάντα στην Πλατεία Ανακτόρων, πριν την επίσκεψή μας στο Ερμιτάζ. Φωτογράφισα έναν αξιωματικό δίπλα από τη Στήλη του Αλέξανδρου. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, η μπάντα έκανε 10 βήματα μπροστά κι εμείς τρέξαμε σαν τις κατσαρίδες για να μην μας ποδοπατήσουν.

Μάιος

Η πρώτη αμιγώς καλοκαιρινή φωτογραφία του 2017, σε μια παραλία στις Καβουρότρυπες στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής. Ένας φίλος μου φυσιοδίφης, ερωτευμένος σφοδρά με τις Καβουρότρυπες για τις οποίες τόσα είχε ακούσει, εξαφανίστηκε για 2μιση ώρες με μάσκα και αναπνευστήρα. Όταν πλέον ήμασταν σίγουροι ότι τον πήρε το κύμα και θα τον ξεβράσει στα παράλια της Μικράς Ασίας, επέστρεψε ξεθεωμένος και περιχαρής. Μέναμε σε ενοικιαζόμενα δωμάτια φίλης κοντά στην ακτή Σαλονικιού και ψήναμε σουβλάκια ακούγοντας ντροπιαστικά λαϊκά -αθάνατο ελληνικό καλοκαίρι.

2017 - A YEAR IN PHOTOS 5
2017 - A YEAR IN PHOTOS 6

Ιούνιος

Μπαμπάς με το μωρό του στην εκδήλωση της UNHCR για την παγκόσμια ημέρα προσφύγων στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης στις 20 Ιουνίου. Παιδιά από διάφορες χώρες με τις οικογένειές τους ζωγράφιζαν, έφτιαχναν χαρταετούς, χόρευαν. Οι εθελοντές με τα πορτοκαλί γιλέκα ήταν ακροβολισμένοι γύρω από το δημαρχείο, ενώ στο μικρό αμφιθέατρο μπροστά υπήρχε ζωντανή μουσική. Ρώτησα τον κύριο αν μπορούσα να τον φωτογραφίσω με το μωρό του. Μου είπε «γιατί όχι;» και μου χάρισε την πιο όμορφη πόζα του, την απάντηση σε κάθε πρόβλημα και παραλογισμό: το χαμόγελο της ευτυχίας.

Ιούλιος

Χαμένοι σε κάποιον επαρχιακό -ωστόσο πανέμορφο- δρόμο της Κρήτης, εγώ με τους δυο μου φίλους σταματήσαμε για φωτογραφίες στην άκρη του δρόμου. Το αυτοκίνητό μου, φορτωμένο με 2000 χιλιόμετρα τον μήνα εκείνο, φαίνεται τόσο μικρό μπροστά στον μεγάλο βράχο. Η αλήθεια είναι πως μας πήγε παντού. Μερική ώρα αργότερα πάντως, κουτούλησα με το μπροστά δεξιά λάστιχο ένα πεζούλι, με αποτέλεσμα να μας σκάσει το λάστιχο περίπου ένα χιλιόμετρο μακριά από τον προορισμό μας. Μια οικογένεια γερμανών μας κατέβασε στην παραλία και μια ρεζέρβα με όριο τα 80 χλμ μας επέστρεψε στο Ηράκλειο. Βρέθηκα να τρώω κονσέρβες με τόνο και πάστα ελιάς στο απόλυτο σκοτάδι, στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου της φωτογραφίας στη μέση του πουθενά με τους δυο μου φίλους. Ήταν το πιο ωραίο γεύμα του 2017.

2017 - A YEAR IN PHOTOS 7
2017 - A YEAR IN PHOTOS 8

Αύγουστος

Ο Αύγουστός μου υπήρξε έντονα αστικός. Στις 15 Αυγούστου ήμουν στη Θεσσαλονίκη, σκασμένος από τη ζέστη κάνοντας 4ωρο live-session στις 4 γωνιές της. Συντροφιά μου η κάμερά μου κι ένα βιβλίο του Barthes. Η πόλη θύμιζε ταινία φαντασίας, μια οργουελική δυστοπία όπου οι άνθρωποι είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους -ή, καλύτερα, ακροβολισμένοι σε κάθε κοντινή και μη παραλία. Οι ζητιάνοι και οι ηλικιωμένοι φυλούσαν αυτήν την πόλη, ακούραστοι φρουροί και στις ερημότερες των ημερών.

Σεπτέμβριος

Ο Σεπτέμβριος είναι πάντα ένας δύσκολος μήνας. Μήνας αλλαγών και προσαρμογών. Ο Σεπτέμβρης αυτός ποτίστηκε από τη μετακόμισή μου στο Ράδιο Σπίτι, το σπίτι μου δίπλα στο Ράδιο Σίτι στο Φάληρο. Τη στιγμή που μιλάμε, ακόμη δεν έχω φυσικό αέριο -σφίγγει λίγο το δερματάκι σου με κρύο μπάνιο την Πρωτοχρονιά. Ωστόσο, δεν το αλλάζω με τίποτε. Στους τοίχους του, ένα πόστερ Goingpro, ένα πόστερ Loner κι ένας κενός χώρος γι’ αυτό που θα ‘ρθει. Γιατί πάντα κάτι έπεται.

2017 - A YEAR IN PHOTOS 9
2017 - A YEAR IN PHOTOS 10

Οκτώβριος

Τουρίστες παρακολουθούν τη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου από τα μπαλκόνια τους στο Μακεδονία Παλάς, το μεγάλο μπλε κουτί στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Εγώ, εγκατεστημένος πλέον στο Ράδιο Σπίτι, ξύπνησα νωρίς μετά από ξενύχτι και κατέβηκα γρήγορα στην παραλία για φωτογραφίες. Την ημέρα εκείνη γνώρισα πολλά όχι. Μια αγένεια, μια αδιαφορία και μια απογοήτευση που πλανάται στον αέρα. Στο τέλος πάντως, ένα γλυκό «ναι» διώχνει χίλια μίζερα «όχι». Το ξέρω, το δοκίμασα (βλέπε εδώ).

Νοέμβριος

Το Σαββατοκύριακο του Open House υπήρξε ένα από τα πιο υπέροχα της χρονιάς που πέρασε (βλέπε εδώ & εδώ). Εκατό κτίρια αρχιτεκτονικού -και όχι μόνο- ενδιαφέροντος άνοιξαν τις πόρτες τους στο κοινό. Εγώ πρόλαβα να επισκεφτώ 16 από αυτά, τρέχοντας πανικόβλητος με τις κάμερές μου υπό μάλης. Η φωτογραφία αυτή προκρίθηκε στην τελευταία φάση του διαγωνισμού του Open House «Παράθυρο στην Πόλη». Μπορείτε να ψηφίσετε εδώ. Είναι τραβηγμένη μέσα απ’ το κτίριο της ΧΑΝΘ. Στο βάθος αχνοφαίνεται ο Πύργος του ΟΤΕ -ένα παράθυρο στη Θεσσαλονίκη.

2017 - A YEAR IN PHOTOS 11
2017 - A YEAR IN PHOTOS 12

Δεκέμβριος

Ο Δεκέμβριος ποτίστηκε από το υπέροχο ταξίδι μου στην Αθήνα. Μια νύχτα επισκέφτηκα το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Ανέβηκα μια μεγάλη σκάλα για να βρω ωραία θέα για φωτογραφίες, όμως η θέα με απογοήτευσε. Δεν ήταν αυτό που έψαχνα.

Στην κορυφή της σκάλας καθόταν ένα ζευγάρι. Κοιτούσαν τη θέα χωρίς να μιλούν -αυτή η αμηχανία που συντροφεύει τις ρομαντικές στιγμές. Με είδαν να κρατώ μια κάμερα και μου ζήτησαν να τους βγάλω φωτογραφία, θεωρώντας πως είμαι σχετικός. Μου έδωσαν ένα κινητό και τους έβγαλα όσο καλύτερα μπορούσα. Με ευχαρίστησαν και κατέβηκαν τη μεγάλη σκάλα.

Κατεβαίνοντας, το ζευγάρι κρατήθηκε χέρι-χέρι. Δεν ήταν μια μεγάλη ρομαντική στιγμή, τίποτα τέτοιο. Δεν υπήρξε πρόταση γάμου, τρυφερά λόγια ή εξομολογήσεις. Οι πραγματικά ρομαντικές στιγμές δεν είναι εντυπωσιακές. Δεν κρύβουν πυροτεχνήματα. Δεν κρύβουν κουαρτέτα εγχόρδων και διαμαντένια δαχτυλίδια. Τα μόνα πυροτεχνήματα που χρειάζονται, είναι αυτά που κρύβονται στη σιωπή.

Κλίκαρα μια φορά και έβγαλα αυτή τη φωτογραφία. Ένα ζευγάρι που κρατιέται χέρι-χέρι και δίνει χρώμα σ’ έναν κόσμο κατά τ’ άλλα γκρίζο. Σε μια δεύτερη σκέψη, η θέα δε με απογοήτευσε καθόλου. Ήταν από τα πιο όμορφα πράγματα που είχα δει.

Όταν εναποθέσεις την πίστη σου στους ανθρώπους, οι άνθρωποι δε θα σε απογοητεύσουν. Έτσι θέλω να κλείσω τη χρονιά μου, με πίστη. Με την πίστη πως οι ομορφότερες στιγμές και οι ομορφότερες ιστορίες αρχίζουν και τελειώνουν στον άνθρωπο.

Στον άνθρωπο που, για μια τόση δα στιγμή, θα δώσει το χέρι του σ’ έναν άλλον.

 

 

Να έχετε μια υπέροχη χρονιά, όπως την έχετε φανταστεί.

Ο Loner σας εύχεται καλή χρονιά!

1 Comment
  • John A.
    Reply December 31, 2017 at 8:00 pm

    Να είναι το 2018 εξαιρετικό! Εξαιρετικό σαν αυτή τη μουσική, εξαιρετικό σαν αυτές τις φωτογραφίες, εξαιρετικό σαν αυτά τα κείμενα!

    Χρόνια πολλά και Καλή Χρονιά!

Post a Comment